خلاصه کتاب hamlet (نمایشنامه هملت) ( نویسنده ویلیام شکسپیر )

نمایشنامه هملت، شاهکار بی بدیل ویلیام شکسپیر، داستانی عمیق و تراژیک از شاهزاده دانمارک است که پس از قتل پدرش و ازدواج زودهنگام مادرش با عمویش، در گرداب انتقام، جنون و تردیدهای فلسفی غرق می شود. این اثر ماندگار، با شخصیت پردازی پیچیده و مضامین جهان شمول، همچنان قلب و ذهن خوانندگان را در سراسر جهان تسخیر می کند. خلاصه کتاب هملت، پنج پرده از این تراژدی بزرگ را پیش روی خواننده می گشاید.

ویلیام شکسپیر، نامی که با هر طنین آن، دنیای ادبیات و تئاتر به احترام برمی خیزد، نویسنده ای است که فراتر از زمان و مکان، مرزهای زبان و فرهنگ را درنوردیده است. در میان تمام آثار پرشمار و درخشان او، نمایشنامه «هملت» همچون نگینی بی همتا می درخشد. این اثر، نه تنها طولانی ترین نمایشنامه شکسپیر است، بلکه به گواهی بسیاری از منتقدان، عمیق ترین و پیچیده ترین کاوش او در تاریک ترین زوایای روح انسانی به شمار می رود. نمایشنامه هملت ویلیام شکسپیر، روایتی است که از دل تاریخ سر برآورده و به ابعاد فلسفی، روانشناختی و اخلاقی وجود انسان می پردازد. هر بار که داستان هملت کامل خوانده می شود یا به روی صحنه می رود، بینندگان و خوانندگان را به سفری عمیق در دل تاریکی های انتقام، جنون، تردید و ماهیت هستی دعوت می کند.

پیش زمینه: سایه های مرگ و ازدواج در السینور

قلعه السینور در دانمارک، پس از مرگ ناگهانی پادشاه هملت، در هاله ای از اندوه و اضطراب فرو رفته است. اما این اندوه، دیری نمی پاید. تنها دو ماه پس از مراسم تدفین، ملکه گرترود، مادر شاهزاده هملت، با کلادیوس، برادر شوهر و عموی هملت، ازدواج می کند. این اتفاق، نه تنها برای هملت جوان که هنوز در ماتم پدرش عزادار است، شوکه کننده و ناپذیرفتنی است، بلکه بنیان های اخلاقی و اجتماعی پادشاهی را نیز به لرزه درمی آورد. برای هملت، این ازدواج نه تنها بی حرمتی به یاد پدر فقیدش است، بلکه نوعی خیانت و نقض حرمت انسانی به شمار می آید. این رویداد غیرمعمول، بستر را برای زمزمه های شوم و احساسی ناخوشایند در سرتاسر دانمارک فراهم می آورد. گویی هوای سرد السینور، با سنگینی چیزی ناخوشایند آمیخته است و همان طور که یکی از نگهبانان می گوید: «چیزی در دانمارک پوسیده است.» این جمله، نه تنها حال و هوای عمومی کشور را به تصویر می کشد، بلکه پیش درآمدی بر ظهور مرموز روح پادشاه فقید می شود که قرار است حقایق تلخی را آشکار کند.

پرده اول: ندای ارواح و پیمان انتقام

شب های سرد السینور، شاهد ظهور پدیده ای عجیب و ترسناک است. روح پادشاه فقید هملت، در هیبت جنگی خود، بر باروهای قلعه ظاهر می شود. این منظره هولناک، نگهبانان را به وحشت می اندازد و آن ها تصمیم می گیرند این خبر را به هوراشیو، دوست وفادار شاهزاده هملت، برسانند. هوراشیو نیز با ناباوری و کنجکاوی، شاهد این روح می شود و در نهایت، شاهزاده هملت را در جریان قرار می دهد. ملاقات هملت با روح پدرش، نقطه ی عطف داستان هملت است؛ جایی که پرده از یک جنایت هولناک برداشته می شود. روح پادشاه، حقیقت تلخ قتل خود را برای هملت فاش می کند: کلادیوس، برادرش، او را با ریختن زهر در گوشش هنگام خواب به قتل رسانده تا تخت و تاج و ملکه را از آن خود کند. روح، از هملت می خواهد که انتقام خونش را بگیرد، اما تاکید می کند که به مادرش آسیب نرساند و او را به وجدان خود واگذارد. هملت، با شنیدن این حقیقت دهشتناک، سوگند می خورد که به این فرمان عمل کند. برای پنهان کردن نقشه های خود و برای اینکه کسی به نیت او شک نکند، هملت تصمیم می گیرد که وانمود به جنون کند. این تصمیم، او را وارد مسیری پر پیچ و خم و خطرناک می کند. در این میان، شخصیت های کلیدی دیگری نیز معرفی می شوند که نقش مهمی در پیشبرد نمایشنامه هملت ایفا می کنند: هوراشیو، دوست عاقل و باوفای هملت؛ پولونیوس، مشاور سالخورده و فضول دربار؛ اوفلیا، دختر پولونیوس و معشوقه هملت؛ و لایریتس، پسر پولونیوس که پس از مرگ پدرش، به دنبال انتقام خواهد بود.

پرده دوم: جنون ساختگی، عشق از دست رفته و تردیدهای فلسفی

شاهزاده هملت، با نقاب جنون، رفتارهایی نامتعارف و آزاردهنده از خود نشان می دهد. او با اوفلیا، معشوقه اش، برخوردی سرد و بی رحمانه دارد و به او توصیه می کند که به صومعه برود. این رفتار، اوفلیا را در هم می شکند و عشق آن ها را نابود می کند. کلادیوس و گرترود، نگران از تغییر رفتار هملت، روزنکرانتس و گیلدنسترن، دو دوست قدیمی هملت را استخدام می کنند تا علت جنون او را کشف کنند. اما هملت از نیت آن ها باخبر است و با بازی های کلامی خود، آن ها را گیج و سردرگم می کند. در این میان، دسته ای از بازیگران دوره گرد وارد السینور می شوند. هملت فرصت را غنیمت می شمارد و نقشه ای هوشمندانه برای مچ گیری کلادیوس طراحی می کند. او از بازیگران می خواهد که نمایشنامه ای به نام «قتل گوندزاگا» را اجرا کنند؛ نمایشی که بازتاب دهنده نحوه قتل پدرش است و به «تله موش» شهرت می یابد. هملت امیدوار است که با تماشای واکنش کلادیوس، از گناه او کاملاً مطمئن شود.

مونولوگ معروف هملت: بودن یا نبودن؟

پیش از اجرای نمایش، هملت یکی از مشهورترین مونولوگ های تاریخ ادبیات را بر زبان می آورد: بودن یا نبودن، مسئله این است. آیا بهتر است رنج تیر و کمان ستمگر بخت را تحمل کنیم یا در برابر دریایی از مصیبت ها سلاح برکشیم و با ایستادگی به آن ها پایان دهیم؟ این مونولوگ، اوج تردید و تأمل فلسفی هملت است. او در آن، با ماهیت مرگ، زندگی، عمل و انفعال دست و پنجه نرم می کند. هملت، به معنای واقعی کلمه، در برزخ تصمیم گیری قرار دارد؛ آیا باید دست به کاری بزند و انتقام بگیرد، حتی اگر به قیمت نابودی خودش تمام شود، یا باید تسلیم سرنوشت شود و رنج و ستم را بپذیرد؟ این پرسش، تنها یک سوال شخصی برای هملت نیست، بلکه سوالی ابدی و جهان شمول درباره ی معنای وجود، شجاعت در برابر رنج و ترس از ناشناخته های پس از مرگ است. تردیدها و افکار عمیق او درباره ی عواقب انتقام، او را به تعلل وامی دارد و این همان چیزی است که شخصیت او را این قدر پیچیده و جاودانه می سازد. جملات معروف هملت، به ویژه این مونولوگ، در تار و پود ادبیات و فلسفه جهان ریشه دوانده است.

پرده سوم: تله موش، قتل و گسست روابط

لحظه سرنوشت ساز فرا می رسد. بازیگران، نمایشی برپا می کنند تا وجدان پادشاه را برانگیزند. اجرای «قتل گوندزاگا»، که ماجرای قتل یک پادشاه توسط برادرش را به تصویر می کشد، کلادیوس را در هم می شکند. او با دیدن صحنه ی زهرآگین، رنگ از رخسار می بازد، وحشت زده از جایش برمی خیزد و تالار را ترک می کند. این واکنش شدید، اطمینان هملت را از گناه عمویش صدچندان می کند. او اکنون دیگر شکی ندارد که روح پدرش حقیقت را گفته است. پس از این اتفاق، هملت فرصتی برای کشتن کلادیوس پیدا می کند؛ هنگامی که کلادیوس در حال نماز خواندن است. اما هملت به این فکر می کند که اگر او را در حال طلب بخشایش بکشد، روح کلادیوس مستقیم به بهشت خواهد رفت و این انتقام کاملی نخواهد بود. این تعلل، بار دیگر پیچیدگی اخلاقی هملت را نشان می دهد. او تصمیم می گیرد که کلادیوس را در حال ارتکاب گناهی آشکارتر به قتل برساند تا انتقامش به کمال برسد.

پس از این ماجرا، هملت به اتاق مادرش، گرترود، می رود و مکالمه ای پرشور و آتشین میان آن ها در می گیرد. هملت با خشم و اندوه، مادرش را به خاطر ازدواج زودهنگام و بی فکرانه با کلادیوس سرزنش می کند. در اوج این مکالمه، هملت متوجه سایه ای در پشت پرده می شود و تصور می کند که کلادیوس در حال گوش دادن است. بی درنگ شمشیر می کشد و در پرده های سنگین فرو می برد. اما به جای کلادیوس، پولونیوس، مشاور فضول دربار که برای جاسوسی پنهان شده بود، به اشتباه کشته می شود. این قتل ناخواسته، مسیر داستان هملت را به سمتی تراژیک تر هدایت می کند. هملت با این اقدام، نه تنها جان یک انسان بی گناه را می گیرد، بلکه روابط خود را با اوفلیا و لایریتس نیز برای همیشه ویران می سازد. او حقیقت جنایت کلادیوس را برای مادرش فاش می کند و از او می خواهد که از این پس با کلادیوس هم بستر نشود، اما گرترود، گویی در میان دو جهان گیر افتاده است، قادر به تصمیم گیری قاطع نیست.

«بودن یا نبودن، مسئله این است. آیا بهتر است رنج تیر و کمان ستمگر بخت را تحمل کنیم یا در برابر دریایی از مصیبت ها سلاح برکشیم و با ایستادگی به آن ها پایان دهیم؟»

پرده چهارم: تبعید، جنون واقعی و بازگشت شتاب زده

کلادیوس، که اکنون از جنون هملت و قتل پولونیوس به دست او مطلع شده، تصمیم به نابودی شاهزاده می گیرد. او هملت را به بهانه امنیت عمومی به انگلستان می فرستد و نامه هایی محرمانه با او می فرستد که در آن به پادشاه انگلستان فرمان می دهد هملت را به قتل برساند. روزنکرانتس و گیلدنسترن نیز همراه هملت اعزام می شوند تا مطمئن شوند این نقشه عملی می شود. اما هملت، هوشمندانه از این توطئه آگاه می شود. او نامه ها را عوض می کند و با زیرکی، فرمان قتل همان دو دوست خود را به پادشاه انگلستان می رساند و خود از کشتی فرار کرده و راهی بازگشت به دانمارک می شود.

در این میان، اخبار ناگواری در السینور می پیچد. اوفلیا، که پیشتر از طرد شدن توسط هملت و اکنون از کشته شدن پدرش به دست معشوقش، دیوانه شده، در غم و اندوهی بی کران فرو می رود. او با ذهنی آشفته و در حالی که آواز می خواند و گل جمع می کند، به رودخانه می افتد و غرق می شود. مرگ دلخراش اوفلیا، نمادی از معصومیت از دست رفته و قربانیان بی گناه در گرداب انتقام و جنون است. همزمان، لایریتس، پسر پولونیوس و برادر اوفلیا، از فرانسه باز می گردد. او با شنیدن خبر مرگ پدر و خواهرش، خشم و اندوهی بی اندازه وجودش را فرا می گیرد. لایریتس، بر خلاف هملت که در تردید غرق است، مرد عمل است و انتقام نباید حد و مرزی داشته باشد. او سوگند می خورد که از قاتل پدر و خواهرش انتقام بگیرد. کلادیوس، از این خشم لایریتس بهره می برد و با او توطئه ای جدید برای قتل هملت طراحی می کند، غافل از اینکه هملت در راه بازگشت به دانمارک است.

پرده پنجم: تراژدی نهایی در گورستان و دوئل مرگ

هملت، پس از فرار از کشتی، به طور غیرمنتظره ای به دانمارک بازمی گردد. او در یکی از به یادماندنی ترین صحنه های نمایشنامه هملت، با هوراشیو در گورستان قدم می زند و گورکن ها را تماشا می کند. او در این صحنه، به جمجمه ی یوریک، دلقک محبوب دربار در دوران کودکی اش، برمی خورد. هملت، جمجمه را در دست می گیرد و در مورد ماهیت مرگ، میرایی انسان، و برابری همه انسان ها در برابر نیستی، تأمل می کند. این صحنه، اوج فلسفه پردازی هملت درباره ی گذر زمان و پوچی جاه و مقام دنیوی است. ناگهان، مراسم تدفین اوفلیا آغاز می شود و هملت و لایریتس در کنار گور او با یکدیگر مواجه می شوند. خشم لایریتس فوران می کند و درگیری ای میان آن دو رخ می دهد که توسط دیگران از هم جدا می شوند.

کلادیوس، برای عملی کردن نقشه قتل هملت، دوئلی دوستانه میان هملت و لایریتس ترتیب می دهد. اما این دوئل، هرگز دوستانه نیست. لایریتس شمشیری زهرآلود را برمی گزیند و کلادیوس نیز جامی از شراب زهرآلود را برای هملت آماده می کند. در طول دوئل، ابتدا گرترود، ملکه، به اشتباه جام زهر را برمی دارد و می نوشد و جان می دهد. سپس، لایریتس با شمشیر زهرآلود خود، هملت را زخمی می کند. در خلال درگیری، شمشیرهایشان جابه جا می شود و هملت نیز با شمشیر زهرآلود، لایریتس را زخمی می کند. لایریتس، که اکنون در حال مرگ است، به توطئه کلادیوس اعتراف می کند و حقیقت را فاش می سازد. هملت، با شنیدن این اعتراف، خشمگینانه به سمت کلادیوس حمله ور می شود، باقی مانده جام زهر را به او می خوراند و با همان شمشیر مسموم او را از پای درمی آورد.

هملت نیز، که دیگر زخمی مهلک برداشته است، در لحظات پایانی عمرش، از هوراشیو می خواهد که داستان هملت کامل را برای آیندگان روایت کند تا نام او و حقیقت ماجرا به درستی ثبت شود. او سپس جان می دهد و آخرین کلام او «مابقی، سکوت است» می شود. در همین لحظه، فورتینبراس، شاهزاده نروژ، که برای نبرد با لهستان در حال عبور از دانمارک بود، وارد صحنه می شود. او با دیدن اجساد پادشاه و ملکه و شاهزاده، تخت و تاج دانمارک را به ارث می برد و دستور می دهد هملت را با افتخار به خاک بسپارند. این پایان تراژیک، فصلی جدید را در تاریخ دانمارک رقم می زند.

شخصیت های کلیدی: آینه ای از وجود انسانی

نمایشنامه هملت، با گالری بی نظیری از شخصیت ها، کاوشی عمیق در ابعاد مختلف وجود انسانی است. هر یک از این شخصیت ها، نماینده جنبه ای از طبیعت بشری هستند و با پیچیدگی ها و تناقضات خود، داستان را به پیش می برند و به شخصیت شناسی هملت عمق می بخشند.

• هملت: شاهزاده دانمارک، اوج پیچیدگی شخصیتی است. فیلسوف، مردی اهل تأمل و در عین حال، مردی که به دنبال انتقام است. او در دریای تردیدها غرق می شود، بین عمل و انفعال در نوسان است و از طریق جنون ساختگی، حقیقت را جستجو می کند. هملت، نمادی از انسان مدرن است که با پرسش های هستی شناختی دست و پنجه نرم می کند و در برابر چالش های اخلاقی و وجودی، به درون خود می نگرد. تحلیل هملت شکسپیر بدون درک این پیچیدگی ها ناممکن است.

• کلادیوس: پادشاه غاصب و عموی هملت، نماد فساد، مکر و قدرت طلبی است. او برای رسیدن به اهدافش، دست به هر جنایتی می زند و از هیچ فریب و توطئه ای رویگردان نیست. کلادیوس، چهره تاریک قدرت را به تصویر می کشد که چگونه می تواند انسان را به تباهی بکشاند.

• گرترود: ملکه و مادر هملت، شخصیتی منفعل و درگیر میان عشق و گناه است. او با ازدواج زودهنگام خود، ناخواسته به توطئه های کلادیوس دامن می زند و نمادی از زنی است که در گرداب حوادث، قدرت تصمیم گیری و ایستادگی را از دست می دهد.

• پولونیوس: مشاور سالخورده و پدر اوفلیا و لایریتس، شخصیتی خودبین، فضول و نادان است. او با نصیحت های کلیشه ای و مداخله جویی های بی مورد خود، ناخواسته به تراژدی ها کمک می کند و نمادی از فریب و دروغ در دربار است.

• اوفلیا: معشوقه هملت و دختر پولونیوس، نمادی از معصومیت از دست رفته و قربانی بی گناه شرایط است. اوفلیا در عشق، خیانت و جنون، در نهایت به تباهی کشیده می شود و پایان غم انگیز او، بر مظلومیتش تأکید می کند.

• لایریتس: پسر پولونیوس و برادر اوفلیا، در تضاد با هملت، مرد عمل و انتقام جو است. او بدون تردید، به دنبال خون خواهی خانواده اش است و نمادی از انتقام سریع و بی فکرانه است که در نهایت به نابودی خود او نیز منجر می شود.

• هوراشیو: دوست وفادار و صادق هملت، تنها کسی است که هملت به او اعتماد کامل دارد. او نمادی از دوستی حقیقی، عقلانیت و صداقت است که در پایان، وظیفه روایت داستان هملت را بر عهده می گیرد.

مضامین عمیق و پرسش های ابدی هملت

نمایشنامه هملت، فراتر از یک خلاصه داستان هملت شکسپیر صرف، اثری است که با پرداختن به مضامین جهان شمول، پرسش های ابدی را در ذهن خواننده برمی انگیزد. این مضامین، دلیل ماندگاری و ارزش والای این شاهکار ادبی هستند:

• انتقام و عدالت: موضوع اصلی نمایشنامه هملت، همواره حول محور انتقام می چرخد. آیا انتقام، عدالت را به ارمغان می آورد؟ هملت با این چالش اخلاقی بزرگ روبروست که آیا کشتن کلادیوس، راهی برای برقراری عدالت است یا خود عملی غیراخلاقی است؟ این اثر به چالش های اخلاقی و روانی انتقام می پردازد و نشان می دهد که چگونه می تواند زندگی انتقام گیرنده و اطرافیانش را نابود کند.

• مرگ و زندگی: مونولوگ بودن یا نبودن؟ اوج کاوش در این مضمون است. هملت اثر شکسپیر، با دلهره های هستی شناختی و ترس از ناشناخته های پس از مرگ، دست و پنجه نرم می کند. نمایشنامه، به ما می آموزد که چگونه مرگ، به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی تبدیل می شود و چگونه انسان با آن کنار می آید یا در برابر آن تسلیم می شود.

• جنون: مرز میان جنون واقعی و ساختگی در هملت بسیار نازک و مبهم است. آیا هملت واقعاً دیوانه می شود یا از جنون به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهدافش استفاده می کند؟ این مضمون به پیچیدگی های ذهن انسان و تأثیر شوک و غم بر روان او می پردازد.

• فساد قدرت و خیانت: کلادیوس نمادی از فسادی است که قدرت می تواند در انسان ایجاد کند. او برای رسیدن به تخت و تاج، دست به برادرکشی می زند و با خیانت به خانواده و کشور، پایه های حکومت را سست می کند. مضامین هملت، به خوبی نشان می دهد که چگونه فساد در قدرت، می تواند به تباهی روابط خانوادگی و سقوط یک ملت منجر شود.

• عشق و از دست دادن: نمایشنامه روایتگر عشق های نافرجام است؛ عشق هملت و اوفلیا که به تراژدی ختم می شود، و عشق مادر و فرزندی که با خیانت و سوءتفاهم ها خدشه دار می شود. این اثر، دردهای ناشی از فقدان و تأثیر آن بر روح انسان را به تصویر می کشد.

• واقعیت و ظاهر: هملت مملو از نقاب ها و بازیگری هاست. شخصیت ها اغلب آنچه را که واقعاً هستند پنهان می کنند و تظاهر به چیزی دیگر می کنند. این مضمون، به مخاطب می آموزد که چگونه ظاهر می تواند فریبنده باشد و حقیقت اغلب در پس پرده ها پنهان می ماند.

«دانمارک چیزی نیست جز باغی بدون علف هرز و مملو از چیزهای درجه یک و درشت طبیعت.»

چرا هملت همچنان درخشان است؟

پس از گذشت قرن ها، چرا نمایشنامه هملت همچنان درخشان، تأثیرگذار و مورد توجه است؟ دلایل متعددی وجود دارد که این شاهکار شکسپیر را در جایگاهی بی بدیل در ادبیات جهان قرار داده است. نقد هملت از زوایای گوناگون نشان می دهد که این اثر چگونه به زندگی ما گره خورده است.

1. ماندگاری و جهان شمولی مضامین: مضامینی چون انتقام، عدالت، مرگ، زندگی، جنون، عشق و خیانت، زمان و مکان نمی شناسند. این ها پرسش هایی هستند که هر انسانی در هر عصری با آن ها مواجه می شود. هملت به شکلی هنرمندانه به این پرسش ها می پردازد و راهی برای اندیشیدن به آن ها می گشاید.

2. پیچیدگی شخصیت هملت: هملت، شخصیتی نیست که بتوان به سادگی او را درک کرد یا در قالبی مشخص گنجاند. او همزمان فیلسوف، مرد عمل، عاشق، انتقام جو و در تردید غرق است. این ابهام و پیچیدگی، به خواننده اجازه می دهد تا تفسیرهای متفاوتی از او داشته باشد و با او همذات پنداری کند. هملت، آینه ای است که انسان، خود را در آن می بیند.

3. تأثیر عظیم بر ادبیات، هنر، روانشناسی و فلسفه: هملت تنها یک نمایشنامه نیست؛ بلکه منبع الهام بخش بی شماری از آثار ادبی، هنری، موسیقایی، فیلم ها و حتی مطالعات روانکاوانه و فلسفی بوده است. این اثر، زبان و فرهنگ بشری را غنی تر کرده و به گفتگوی مداوم میان نسل ها دامن زده است.

4. زیبایی زبان و شعر: شکسپیر با نبوغ زبانی خود، هملت را با دیالوگ هایی پرقدرت، مونولوگ هایی عمیق و تصاویری شاعرانه آراسته است. حتی در خلاصه نمایشنامه های شکسپیر نیز، قدرت کلمات او احساس می شود. این زیبایی زبانی، تجربه خواندن یا تماشای نمایشنامه را به سطحی بالاتر ارتقا می دهد.

برای تجربه عمیق تر از این شاهکار، توصیه می شود که نه تنها خلاصه کتاب هملت را بخوانید، بلکه خود نمایشنامه را به طور کامل مطالعه کنید یا به تماشای اجراهای تئاتر و فیلم های اقتباسی آن بنشینید. تنها در این صورت است که می توان به تمامی ابعاد و ظرایف این اثر جاودانه پی برد و از پیام های آن الهام گرفت.

«در نهایت، همه ما به خاک برمی گردیم، حتی بزرگ ترین ما.»

نتیجه گیری: پژواک جاودانه یک تراژدی

خلاصه کتاب هملت، نمایشنامه ای است که فراتر از یک داستان ساده انتقام، به کاوشی عمیق در روان انسان، مفاهیم فلسفی و چالش های اخلاقی می پردازد. سفر هملت از شاهزاده ای عزادار به شخصیتی جنون زده و انتقام جو، آینه ای است برای بازتاب تردیدها، ترس ها و آرزوهای خودمان. این تراژدی، با مرگ و میر نهایی تقریباً تمام شخصیت های اصلی، به ما یادآوری می کند که چگونه اعمال ما، حتی با بهترین نیت ها، می توانند به عواقب غیرقابل جبران منجر شوند.

هملت اثر شکسپیر، میراثی گران بها برای بشریت به جا گذاشته است؛ اثری که در آن، پرسش هایی نظیر بودن یا نبودن؟ همچنان در اذهان طنین انداز است. این نمایشنامه، نه تنها برای دانشجویان و علاقه مندان به ادبیات، بلکه برای هر انسانی که به دنبال درک عمیق تر از ماهیت وجود، عدالت، عشق و مرگ است، آموزنده و الهام بخش باقی می ماند. با وجود گذشت قرن ها، هملت همچنان ما را به تفکر وامی دارد و نشان می دهد که چگونه یک اثر هنری می تواند تا ابدیت بر تار و پود فرهنگ و اندیشه بشری نقش بندد.